Παιδεία, ανεργία, οικογένεια… (κρίση; ποια κριση;)

4 12 2010

Έλα ντε!

Ο κόσμος τό ‘χει τούμπανο κι εμείς …πέέέρα βρέχει!

Διπλή ονομασία, διπλή παροιμία, διπλή χαρά!

Αλλά, πάνω απ’ όλα, είμαστε περήφανοι που είμαστε Έλληνες…

Γιατί;

Γιατί, το ‘φως’ που ‘εισάγουμε’ τώρα, εμείς το μεταλαμπαδεύσαμε ..αρχικά!

Δικό μας είναι!

Και μπορεί να μην έχουμε κανένα Πανεπιστήμιο μέσα στα 100 (περίπου) καλύτερα του κόσμου, αλλά, οι αδελφότητες των καλύτερων (και όχι μόνο) έχουν ελληνικά γράμματα σαν τίτλο ( «Α Π Φ» =άλφα, πάϊ φάϊ το λένε…)!

Λίγο είν’ αυτό;

Αμ, το άλλο; Μπορεί να μην έχουμε τα καλύτερα νοσοκομεία (λέμε τώρα), αλλά οι γιατροί σε όλο τον κόσμο ελληνικά ‘μιλάνε’ στο χειρουργείο..!

Τσσσ…

Στις τέχνες;

Τα αγάλματά μας κοσμούν τα καλύτερα μουσεία του κόσμου!

Όχι επειδή εδώ τα έχουμε για πέταμα, αλλά τόσα που έχουμε, τι να τα κάνουμε; Δίνουμε…

Πάρε κόσμε!

Τι έχει μείνει;

Δώσαμε πολιτισμό, γράμματα, τέχνες, όλοι λένε ‘τράτζεντυ’ και ‘κόμεντυ’ και, να που τώρα το ζούμε στο ίδιο πακέτο…

Τι έμεινε λοιπόν; Το πολίτευμα!

Κι εκεί, είμαστε οι πρώτοι που ανακαλύψαμε το καλύτερο…

Δημοκρατία!

Τι λέμε τώρα…

Επειδή αλλού το εξασκούν καλύτερα απ’ ότι εμείς εδώ;

Και λοιπόν; Δικό μας είναι κι αυτό!

Άντε, να μην αρχίσουμε να ζητάμε ‘δικαιώματα’..!

Τώρα μάλιστα, βρήκαμε και το ακόμα καλύτερο.

Στα Πανεπιστήμια, στην ανώτατη εκπαίδευση δηλαδή, προετοιμάζουμε τα παιδιά μας είτε για πολιτικούς, είτε για φανατικούς (ψηφοφόρους).

Έτσι εξηγείται το ότι με το που μπαίνουν αρχίζουν να ασχολούνται με τα κόμματα πιο πολυ από τις σπουδές τους…

Τυχαίο;

Δεν νομίζω…

Θα περάσουν χρόνια μέχρι να μας αντιγράψουν και σ’ αυτό! Χα!

Είμαστε πολύ μπροστά…

Κακώς διαμαρτύρονται κάποιοι…

Ευτυχώς, οι περισσότεροι υποστηρίζουν αυτή την κατάσταση!

Τι να τις κάνεις τις σπουδές εξ άλλου;

Για τη μόρφωση;

Για τις γνώσεις;

Είδαμε και εκείνους που πήξαν στο πτυχίο τι κατάφεραν…

Μήπως έχουμε έρευνα, τεχνολογία, βιομηχανία;

Όχι.

Τραγουδιστές έχουμε, πανελίστες και πολιτικάντηδες.

Άρα, έχουμε και την σωστή χρήση της τηλεόρασης!

Όχι σαν κάτι άλλους που κάθονται και γυρίζουν ντοκυμανταίρ και επιστημονικές αηδίες…

Εδώ, ανοίγεις την τηλεόραση και τα έχεις όλα:

Και Τσίρκο, και κλόουν, και ξεκατίνιασμα, και γλέντι (πολύ όμως), απ’ όλα έχει ο μπαξές!

Βέβαια, έχουμε κρίση…

Την δεκαετία του ’70 ήταν ένα δυο αυτοκίνητα κάτω από κάθε πολυκατοικία, τώρα τα αυτοκίνητα είναι περισσότερα από τα διαμερίσματα…

Έχουμε κρίση όμως!

Την δεκαετία του ’50 είχε όλη η Αθήνα τρία τηλέφωνα, τώρα η κάθε οικογένεια έχει πάνω από τρία κινητά…

Έχουμε κρίση…

Κάποτε πήγαιναν σχολείο μόνο οι προύχοντες, τώρα τα φροντιστήρια είναι περισσότερα από τα σχολεία..

Μεγάλη κρίση!

Και φυσικά, πού τα χρωστάμε όλα αυτά;

Στην οικογένεια φυσικά!

Η οικογένεια μαθαίνει στα παιδιά να σέβονται το περιβάλλον, αφού σ’ αυτό εναποθέτουν …τα πάντα!

Επίσης, να σέβονται το δικαίωμα στην εργασία, αφού το παραχωρούν ευχαρίστως σε όσους θέλουν να εργαστούν πραγματικά…

Για τους ίδιους, υπάρχει το Δημόσιο, η δουλειά του μπαμπά κλπ κλπ.

Φυσικά, υπάρχει ο σεβασμός στη ζωή, στην ησυχία, στην διαφορετικότητα και πολλά άλλα…

Εκεί, η συμβολή της οικογένειας είναι καθοριστική…

Για να μην είμαστε άδικοι, να πούμε ότι τόσο καλή δουλειά δεν θα μπορούσε να είχε γίνει χωρίς την κρατική αρωγή και υποστήριξη..!

Α, όλα κι όλα!

Να τα λέμε κι αυτά.

Το κράτος έχει βάλει γερά θεμέλια σε όλα τα παραπάνω.

Εξ άλλου, εμείς οι ίδιοι έχουμε ‘διορίσει’ τους υπεύθυνους με την ψήφο μας, την οποία τιμούν δεόντως!

Συμπερασματικά, η κρίση μας ανήκει. Είναι δική μας!

Ζήτω μας!

Advertisements

Ενέργειες

Information

4 Σχόλια

19 12 2010
Ιοκάστη

Πολύ καλά τα λες δυστυχώς!!! Και η παιδεία (που θεωρώ πως είναι το βασικότερο ίσως πρόβλημά μας) έχει πέσει στον βόθρο εδώ και καιρό. Μόρφωση πια θεωρείται το να παπαγαλίζεις 2 βλακείες για να περάσεις την τάξη ή να τελειώσεις την σχολή, ουσία και βάθος μηδέν…

21 12 2010
emilofcrete

Ή, «χαίρε βάθος αμέτρητον!»
😉
Όπως λέει και ο πατέρας μου (σ.σ. εννοείται πως είμαστε τελευταίοι…), «ναι, αλλά στη μεταβολή θα είμαστε πρώτοι!»
Πάντως, πρέπει να παραδεχτούμε πως είμαστε ιδιαίτερα ικανοί για τα χειρότερα, αφού, ενώ υπάρχουν φωτεινά παραδείγματα από άλλες χώρες, εμείς καταφέρνουμε να δημιουργούμε τα δικά μας συστήματα και να τα …χειροτερεύουμε στην πορεία!
Μήπως είμαστε τόσο ακατάδεκτοι και δεν τολμάμε καν να μιμηθούμε;
Μήπως θέλουμε να μαθαίνουμε από τα λάθη μας;
Το διορθώνω:
Μήπως θέλουμε μόνο από τα λάθη μας να μαθαίνουμε;
Αναφέρομαι φυσικά στην ‘πνευματική’ ηγεσία του τόπου, όπου, είναι εκτός τόπου και χρόνου…
Και βέβαια, όπως και η άλλη (ηγεσία), είναι ανεξέλεγκτοι και εσαεί ατιμώρητοι…
Πρόσφατα είδα ρεπορτάζ του Βαξεβάνη («Κουτί της Πανδώρας») για καθηγητή Παν/μίου (Οδοντοϊατρική) που, μεταξύ άλλων (χουντο-καταστάσεων), προτάθηκε με ειδική μνεία (τιμητικά δηλαδή) ως εξαιρετικού μεγέθους για να γίνει καθηγητής -ενώ ήταν νέος ακόμα- την στιγμή που, εκκρεμούσε εις βάρος του στην Αμερική καταγγελία για σεξουαλική παρενόχληση..!
(Πιο πολλά εδώ: http://www.koutipandoras.gr/?p=3133 )
Τι να λέμε τώρα…

20 12 2010
breadfan

Επομένως…

Συνειδητοποιούμε ότι δεν υπάρχουν θεοί, επίγειοι (πολιτικάντηδες) ή ουράνιοι (ο Γιαχβέ και το σόι του), που θα μας σώσουν.
Κλείνουμε την τηλεόραση.
Σταματάμε να κοροϊδεύουμε τον εαυτό μας.
Και παίρνουμε τη ζωή μας στα χέρια μας.

21 12 2010
emilofcrete

Α, στην τηλεόραση θα διαφωνήσω!
Και πού θα βλέπουμε ταινίες και ντοκυμανταίρ;
🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Αρέσει σε %d bloggers: